Początek projektu „Osiedle Z” sięga 2017 roku. Artur Jastrzębski w swoim cyklu skupia się na prostocie, detalu, tworząc przy okazji przestrzeń do emocji i osobistych interpretacji. Oszczędna forma fotografii podkreśla niezwykłość miejsc, które codziennie mijamy, często nie zwracając uwagi. Artysta w swojej twórczości zaprasza do zatrzymania się i odnalezienia piękna w tych pozornie banalnych miejscach.

Artur Jastrzębski urodził się w 1975 roku w Tychach. I to właśnie temu miastu w głównej mierze poświęcił swoją twórczość fotograficzną. Debiutował indywidualną wystawą pt. „Impresje paprocańskie” w 2010 roku w Miejskim Centrum Kultury w Tychach i od tej pory regularnie wystawia w całym kraju. Jego cykl „Wielka woda w Paprocanach” to jak do tej pory najczęściej nagradzane i wyróżniane dzieło, zauważone m.in. w konkursach Tychy Press Photo 2011 czy Śląska Fotografia Prasowa 2010. Założył Tyskie Towarzystwo Fotograficzne. Jego fotografie prezentowane były na łamach czasopism (m.in. „Dziennik Zachodni”, „Pismo Folkowe”, „Digital Foto Video”, „Foto”, a także w galeriach m.in. w Bułgarii, Czechach, Japonii, Serbii, Ukrainie czy Węgrzech.

Wystawę „Osiedle Z” Artura Jastrzębskiego można zobaczyć w godzinach pracy Centrum Medycznego Paprocany do 7 stycznia 2027 roku.

czas trwania: 1 października 2016 – 7 stycznia 2027
miejsce: Centrum Medyczne Paprocany, ul. gen. Sikorskiego 101, Tychy
wstęp wolny
współpraca: Miasto Tychy, Centrum Medyczne Paprocany sp. z o.o.

Tekst do wystawy przygotowano w oparciu o teksty Artura Jastrzębskiego i Marzeny Kamyckiej

W przestrzeniach galerii będzie można zobaczyć zarówno współczesne instalacje i rzeźby, malarstwo młodego pokolenia artystów, jak i wystawy grafiki oraz twórczości uznanych autorów związanych ze śląskim środowiskiem artystycznym.

Program wystaw prezentowanych w lipcu obejmuje projekty poruszające temat pamięci, tożsamości, relacji człowieka z otoczeniem oraz współczesnych wyzwań cywilizacyjnych. Wśród nich znajdą się zarówno ekspozycje indywidualne, jak i wydarzenia towarzyszące w postaci wernisaży, które stanowią okazję do spotkania z artystami i rozmowy o prezentowanych pracach.

Toxic Drop – wystawa rzeźb i instalacji

Paulina Domagalska i Szymon Motyl

Termin: 1–5 lipca 2026 r.
Miejsce: Tichauer Art Gallery, ul. Browarowa 21
Godziny otwarcia: wtorek–niedziela, 12:00–20:00
Poniedziałki: nieczynne
Wstęp: biletowany – 45 zł (bilet uprawnia również do zwiedzania pozostałych wystaw prezentowanych w galerii)

Egzysta – wystawa malarstwa

Katarzyna Zawada

Wystawa malarstwa absolwentki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Termin: 1–26 lipca 2026 r.
Miejsce: Tichauer Art Gallery, ul. Browarowa 21
Godziny otwarcia: wtorek–niedziela, 12:00–20:00
Poniedziałki: nieczynne
Wstęp: wolny

Pamięć miejsca – pamięć matrycy – Śląsk

Łukasz Koniuszy

Wystawa grafiki realizowana w ramach otwartego przewodu doktorskiego.

Termin: 1–31 lipca 2026 r.
Miejsce: Tichauer Art Gallery, ul. Browarowa 21
Godziny otwarcia: wtorek–niedziela, 12:00–20:00
Poniedziałki: nieczynne
Wstęp: wolny

Exsilium – wernisaż wystawy

Zbigniew Oporski

Termin: 17 lipca 2026 r., godz. 18:00
Miejsce: Tichauer Art Gallery, ul. Browarowa 21
Wstęp: wolny

Exsilium – wystawa

Zbigniew Oporski

Termin: 17–31 lipca 2026 r.
Miejsce: Tichauer Art Gallery, ul. Browarowa 21
Godziny otwarcia: wtorek–niedziela, 12:00–20:00
Poniedziałki: nieczynne
Wstęp: wolny

Quies spatiorum clausorum – wernisaż wystawy

Włodzimierz Kwiatkowski

Termin: 31 lipca 2026 r., godz. 18:00
Miejsce: Tichauer Art Gallery, ul. Browarowa 21
Wstęp: wolny

Szczegółowe informacje: tichauer.pl oraz pod nr. tel. +48 887 820 400.

To przegląd fotografii dokumentujących działania miejscowych instytucji kultury w minionym roku.

Na wystawie, której kuratorką jest Agnieszka Seidel-Kożuch, pokazanych zostanie około siedemdziesiąt zdjęć, wykonanych na przeróżnych wydarzeniach kulturalnych, organizowanych przez tyskie instytucje kultury: Miejskie Centrum Kultury, Teatr Mały, Muzeum Miejskie, Aukso Orkiestrę Kameralną Miasta Tychy i Miejską Bibliotekę Publiczną. Autorami prac są fotograficy związani z tymi instytucjami, znający od podszewki specyfikę poszczególnych imprez, a przez to będący w stanie pokazać je w szczególny, ciekawy dla widza sposób.

Ekspozycja w Oknie na Kulturę zorganizowana jest w ramach obchodów siedemdziesięciopięciolecia miasta i zadaje kłam opinii, wyrażanej (na szczęście już coraz rzadziej) choćby w przestrzeni internetu, że Tychy to miejsce, gdzie… nic się nie dzieje. Zdjęcia, które od 10 lutego przez miesiąc będzie można oglądać przy okazji wizyt w Gemini Park, dowodzą, że jednak się dzieje. Od Tyskich Wieczorów Kolędowych, po festiwale MoTyF i Tyskie Spotkania Teatralne; od czerwcowego Święta Miasta po Tyskie Dni Literatury; od arcyciekawych inicjatyw Muzeum Miejskiego po festiwal Auksodrone i Śląską Jesień Gitarową.

A to wszystko podane w interesujący sposób, według pomysłu Agnieszki Seidel-Kożuch we wnętrzu, które pozwala w ferworze zakupów w galerii handlowej na chwilę przystanąć i przekonać się, że Tychy już od dawna nie są miastem sypialnią, lecz ważnym ośrodkiem kulturalnym na mapie Górnego Śląska. Zdjęcia przecież nie kłamią…

WW

Kiedy zostałam zaproszona do objęcia kuratorstwa tej wystawy, od razu wiedziałam, jaki ton chciałabym jej nadać. Zależało mi na tym, by była nie tylko przeglądem wydarzeń, lecz także swoistą mapą śladów – symboli i gestów, które kultura pozostawiła w miejskim pejzażu na przestrzeni lat. Kluczem stał się kolor różowy – barwa ciepła, energii i życia – który w tyskiej kulturze na stałe wpisał się w jej tożsamość. Obok niego pojawiają się ślady taśm. Taśm, które podczas wydarzeń wyznaczają przestrzeń, dzielą ją, ale też prowadzą – niczym linie drogi, którą trzeba przejść, by zrealizować koncert, spektakl czy wystawę. Taśmy budują również rytm naszego miasta: od blokowisk po ulice, od sceny po zaplecze.

– Agnieszka Seidel-Kożuch

Wystawa potrwa do 9.03.2026 r.

Organizator: Miejskie Centrum Kultury w Tychach

Fotograficzny decydujący moment jest motywem przewodnim zadania, jakie postawili sobie członkowie Tyskiego Towarzystwa Fotograficznego (TTF) w kolejnym z realizowanych przez towarzystwo projektów. Postanowili zmierzyć się z interpretacją pojęcia stworzonego w połowie XX wieku przez ojca fotoreportażu Henri Cartiera-Bressona. Jego wystawa Decydujący moment była pierwszą wystawą fotograficzną, która trafiła do paryskiego Luwru. Zdaniem Bressona tylko w ułamku sekundy następuje najsilniejsze natężenie napięcia towarzyszącego każdemu zdarzeniu. W praktyce przekłada się to na sytuację, w której akcja, kompozycja i bohaterowie tworzą idealną, niepowtarzalną chwilę. Fotograf powinien w mgnieniu oka rozpoznać znaczenie jakiegoś wydarzenia. Zdjęcie powinno być wykonane spontaniczne i najlepiej z ukrycia, aby jego bohaterowie nawet nie dostrzegli obserwatora sytuacji. Klasyczne ujęcie tego pojęcia sprowadza się do uchwycenia w kadrze ulotnych chwil codziennego dnia, jak na przykład przechodnia skaczącego przez zalany chodnik w Paryżu, co uwiecznił Bresson na jednym ze swoich najbardziej znanych zdjęć. „Fotografować, to wstrzymywać oddech” – mówił.
Pasjonaci z TTF-u postanowili poszukać własnych interpretacji decydującego momentu: tych klasycznych, ale też nie pasujących na pierwszy rzut oka do przedstawionej definicji. Podczas kilku jesiennych spotkań warsztatowych w SDK Tęcza mierzyli się z zadaniem, a dyskusjom i wzajemnej interpretacji zdjęć przewodził fotograf, dokumentalista Rafał Klimkiewicz, członek honorowy TTF-u, który chętnie zaangażował się w kuratelę projektu. Sam dzieli się przemyśleniami dotyczącymi decydującego momentu, dość przekornymi w stosunku do podejścia twórcy tego terminu:
– Moment to pojęcie związane z czasem, a decyzja to wynik wyboru mający prowadzić do celu. Szanuję twórczość i teorię Henriego, ale jednocześnie uważam, że nie ma czegoś takiego jak decydujący moment wyłącznie w znaczeniu: tu i teraz… Ten moment może się zrodzić w głowie każdego twórcy na długo, zanim stworzy swe dzieło. Może on zatem dojrzewać dniami, miesiącami, latami… Ta wystawa TTF-u jest tego najlepszym przykładem, można tu znaleźć wiele różnych stylów, spojrzeń, obrazów, będących wynikiem osobistej wrażliwości autorek i autorów. Zdjęcia dokumentalne przenikają się tutaj m.in. z na pozór nierealną fotografią przyrody czy obrazem powstałym na skrawku papieru do pieczenia. To wszystko zostało często uchwycone już wcześniej w głowach, myślach, świadomości artystycznej autorów, a nie w tej przykładowej jednej sto dwudziestej piątej części sekundy, kiedy to naciskamy guzik w aparacie. Ten guzik, ten ułamek sekundy jest tylko kropką nad wymyśloną i narysowaną przez nas wcześniej w głowie literką „i”, i wieńczy dzieło.
Na wystawie w Oknie na Kulturę Gemini Park Tychy znajdzie się finalnie 38 prac 22 fotografów zrzeszonych w Tyskim Towarzystwie Fotograficznym, w tym jego członków honorowych kuratora Decydującego momentu Rafała Klimkiewicza oraz Tomasza Jodłowskiego.
Wystawa Decydujący moment w Oknie na Kulturę Gemini Park Tychy potrwa od 21 grudnia 2024 do 31 stycznia 2025 roku. Na czwartek 30 stycznia o godz. 18.00 zaplanowano jej finisaż.

Magdalena Borucka

Foto: R. Kopczyński, Emka fotografuje

Będzie to ostatnia z wystaw w ramach roku jubileuszowego Miejskiej Galerii Sztuki OBOK. Przypomnijmy, że z okazji trzydziestolecia galerii od początku roku prezentowane są wystawy tyskich twórców. Na zakończenie tego cyklu swój dorobek zaprezentuje Agnieszka Seidel-Kożuch. Na wystawie Fragmentaria będzie można zobaczyć fotografie teatralne i kolaże jej autorstwa.

Agnieszka Seidel-Kożuch jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach kierunku projektowania graficznego, ze specjalizacją w multimediach, a także Śląskiej Wyższej Szkoły Informatycznej w Chorzowie, gdzie z wyróżnieniem uzyskała tytuł magistra sztuki. Od 2018 roku aktywnie działa w Tyskim Towarzystwie Fotograficznym, prowadzi agencję reklamową Atelier Idel. Twórczość Agnieszki była wielokrotnie doceniana m.in. podczas Masterclass Forum Fotografii Teatralnej w Katowicach (2015 i 2016), czy na Festiwalu Nowej Scenografii. W 2017 roku zdobyła Grand Prix w konkursie Sandmix za zdjęcie z cyklu 11:41, będące częścią reportażu realizowanego w Budapeszcie.

Wystawa Fragmentaria będzie unikalnym spojrzeniem artystki na kilka ostatnich edycji Tyskich Spotkań Teatralnych – festiwalu, który w tym roku odbędzie się po raz pięćdziesiąty.

„Na wystawie zobaczycie prace powstałe z moich fotografii teatralnych, obrazów uchwyconych na ulicach, wycinków gazet i rysunków – mówi autorka. – Czasem dodaję do nich farbę, innym razem nici lub zatapiam w nich rośliny, tworząc surrealistyczne światy, które istnieją wyłącznie w tych połączonych fragmentach. […] Fotografia teatralna, którą się zajmuję, jest dla mnie źródłem inspiracji – chwytam ulotne momenty, które istnieją tylko na scenie, a potem przekształcam je w kolaż, nadając im nowe życie. […] Na wystawie zobaczycie również video arty – projekcje wizualne, które towarzyszyły koncertom, tworząc spójną, hipnotyczną całość z muzyką”.

Wystawa jest jednym z wydarzeń towarzyszących 50. Tyskich Spotkań Teatralnych.

Sylwia Witman

Śląska Jesień Gitarowa. Muzyka z naturalnym skojarzeniem kolorów, czerwieni, rdzawo żółtych liści i zachodzącego coraz wcześniej ciepłego słońca. To pora roku najbardziej nastrojowa, ciepła i nasycona, a jednocześnie szybko wchodząca w kameralne odczucia w blasku świec. A w tym wszystkim, w tych obrazach, metaliczne dźwięki mistrzowskich strun. Gitara i jej rezonans, romantyczne znaczenie, wspomnienia, marzenia, magia…

Tak plastycznie Beata Mendrek opisuje swoje skojarzenia z tyskim festiwalem. Artystka-fotografik jest kuratorką wystawy, na której można zobaczyć najbardziej intrygujące zdjęcia z minionej edycji Śląskiej Jesieni Gitarowej 2022.

W przestrzeni Okna na Kulturę, znajdującego się w galerii handlowej Gemini Park Tychy, od 13 września do 4 listopada będzie można poczuć festiwalowy klimat, zachwycić się detalami i znakomitością artystów, zatrzymanych w kadrze przez Artura Pławskiego i Grzegorza Krzysztofika w 45 wybranych fotografiach.

Artur Pławski
Fotograf dokumentalista.
Ukończył filozofię na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Z Tychami związany jest od 2010 roku. Pracuje jako fotograf w Muzeum Miejskim w Tychach.

W swojej twórczości łączy wieloznaczność medium fotograficznego z subiektywnym charakterem form dokumentalnych.
Jest laureatem i finalistą wielu konkursów fotograficznych, m.in.: Grand Press Photo, Leica Street Photo, Wielkopolska Press Photo, BZ WBK Press Foto, Śląska Fotografia Prasowa, Tychy Press Photo, Italian Street Photography, San Francisco International Steet Photography Awards. Był uczestnikiem programu mentorskiego Sputnik Photos w edycji 2021/2022.

Grzegorz Krzysztofik
Fotoreporter. Fotograf koncertowy, teatralny i uliczny.
Ukończył Śląską Wyższą Szkołę Zarządzania im gen. Jerzego Ziętka na kierunku zarządzanie przedsiębiorstwem europejskim. Prywatnie, od czasów młodości, związany jest z życiem kulturalnym miasta Tychy, natomiast zawodowo związany jest z przemysłem motoryzacyjnym.

Jest fotografem akredytowanym przy AUKSO Orkiestrze Kameralnej Miasta Tychy. Współpracuje jako fotograf z Teatrem Małym w Tychach, Teatrem Rozbark w Gliwicach, Teatrem APart w Katowicach oraz Muzeum Miejskim w Tychach.
Jest czterokrotnym zdobywcą pierwszego miejsca w konkursie fotograficznym Tychy Press Photo. Wielokrotnie nagradzany i wyróżniany był w wielu lokalnych i ogólnopolskich konkursach fotograficznych. Jest autorem trzech indywidualnych wystaw fotograficznych oraz dwóch fotograficznych publikacji. Jest również członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików.

Wystawie towarzyszyć będą recitale:

4 X 2024, godz. 18.00: Mariusz Orzełowski – gitara
11 X 2024, godz. 18.00: Marta Sobol – gitara oraz Karolina Kamrowska – gitara
18 X 2024, godz. 18.00: Mateusz Prześlak – gitara oraz Oskar Radwański – skrzypce

Wystawa znajduje się na I piętrze galerii handlowej (obok sklepu Dealz) i można ją oglądać w godzinach otwarcia Gemini Park Tychy do 4 listopada 2024 r. Recitale odbędą się również na I piętrze w strefie wypoczynku (obok sklepu Lodomania).

Organizator: Miejskie Centrum Kultury w Tychach

top fot. Włodzimierz Chrzanowski

Działająca tam przestrzeń Okno na Kulturę w maju zaprezentuje malarstwo Bartosza Hadrysia.

W pejzażu artystycznych talentów polskich malarzy młodego pokolenia nie sposób nie zauważyć niezwykle dojrzałego i jednoznacznie zdefiniowanego malarstwa Bartosza Hadrysia – tak o twórczości Bartosza Hadrysia mówi prof. Jan Wiktor Sienkiewicz, historyk sztuki z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Z konsekwentnie przez ostatnie lata doskonalonego warsztatu malarskiego, w którym główną rolę odgrywa pogłębione znawstwo koloru, w pracowni malarza powstają najczęściej wielkoformatowe, na wpół abstrakcyjne płótna olejne, nasycone jednocześnie bogatymi odniesieniami do malarstwa przedstawieniowego a niejednokrotnie wprost inspirowane ludzką figurą.

Bartosz Hadryś (rocznik 1977) urodził się, pracuje i tworzy w Tychach. Uprawia malarstwo i rysunek. Przy tworzeniu abstrakcyjnych form w swoich pracach wykorzystuje technikę olejną, dającą duże możliwości operowania światłem i kolorem.

Uczestniczył w wielu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych. Jest laureatem nagród i wyróżnień w konkursach z dziedziny malarstwa i rysunku. Jego prace znajdują się w prywatnych zbiorach w Polsce i za granicą. W Tychach twórczość artysty można podziwiać na ekspozycji stałej, która znajduje się w biurowcu firmy ANMAR przy ul. Strefowej 22 oraz w pracowni malarskiej w Śląskich Zakładach Sztuki – Galerii na Wolności (pl. Wolności 3).

Od 16 maja wielkoformatowe abstrakcyjne dzieła będą przykuwać uwagę także w Oknie na Kulturę w Gemini Park Tychy. Więcej informacji o wystawie znajdą Państwo tutaj.

oprac. SW

Jest prawdziwym świętem dla miłośników gitary klasycznej. Festiwal to oczywiście cykl koncertów odbywających się przede wszystkim w tyskiej Mediatece, jak również w innych, tętniących na co dzień muzyką, miejscach na mapie Śląska – Akademii Muzycznej w Katowicach, Narodowej Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia, Filharmonii Śląskiej czy Polskim Radiu Katowice. Koncerty światowej klasy gitarzystów, ukazujące szerokie spektrum gatunków muzyki gitarowej, to zdecydowanie najbardziej rozpoznawalna wizytówka Śląskiej Jesieni Gitarowej.

Jest jednak drugi, równie ważny trzon festiwalu – konkurs gitarowy. Jego rangę najlepiej określa komentarz dyrektora artystycznego festiwalu dr. hab. prof. Akademii Muzycznej w Katowicach Marka Nosala: „Czasem słyszę, że Śląska Jesień Gitarowa jest takim Konkursem Chopinowskim w świecie gitarowym”. W tym właśnie miejscu rozpoczyna się opowieść o równoległym świecie – tętniącym feerią barw życiu festiwalowym, którego niewielki fragment chcemy ukazać na tej wystawie. Przesłuchania międzynarodowego konkursu gitarowego, lekcje mistrzowskie, sesje naukowo-artystyczne, wystawy, prezentacje instrumentów, czy wreszcie spontaniczne jam session wszystkich uczestników festiwalu, to także nieodłączne elementy programu.

Zdjęcia Grzegorza Krzysztofika oraz Artura Pławskiego doskonale oddają atmosferę festiwalu, która odbija się mocnym echem i sprawia, że Tychy rozpoznawane są jako stolica gitary klasycznej na całym świecie. Od 28 lutego 2024 można podziwiać je w holu tyskiej Mediateki.

Grzegorz Krzysztofik specjalizuje się w fotografii koncertowej, teatralnej, ulicznej i reportażowej. Ukończył Śląską Wyższą Szkołę Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka, kierunek Zarządzanie Przedsiębiorstwem Europejskim, od młodości związany z życiem kulturalnym miasta Tychy. Zawodowo związany z przemysłem motoryzacyjnym. Fotograf akredytowany przy AUKSO Orkiestrze Kameralnej Miasta Tychy, współpracuje jako fotograf z Teatrem Małym w Tychach, Teatrem Rozbark w Gliwicach, Teatrem APart w Katowicach oraz Muzeum Miejskim w Tychach. Czterokrotny zdobywca pierwszego miejsca w konkursie fotograficznym Tychy Press Photo, nagradzany i wyróżniany w wielu lokalnych i ogólnopolskich konkursach fotograficznych. Autor trzech indywidualnych wystaw fotograficznych oraz dwóch fotograficznych publikacji. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików.

Artur Pławski to fotograf dokumentalista. Ukończył filozofię na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, z Tychami związany od 2010 roku. Zawodowo związany z Muzeum Miejskim w Tychach. W swojej twórczości łączy wieloznaczność medium fotograficznego i subiektywny charakter form dokumentalnych. Laureat i finalista wielu konkursów fotograficznych, między innymi: Grand Press Photo, Leica Street Photo, Wielkopolska Press Photo, BZ WBK Press Foto, Śląska Fotografia Prasowa, Tychy Press Photo, Italian Street Photography, San Francisco International Street Photography Awards.Uczestnik Programu Mentorskiego Sputnik Photos, edycja 2021/2022.

O swoim projekcie opowiedział nam sam artysta:

Powrót Jeźdźców Apokalipsy jest instalacją artystyczną w całości wykonaną przeze mnie, powstawała ponad rok. Początkowo moim zamiarem było wystawienie obiektu na działania pór roku i zmieniających się warunków pogodowych. Deszcze i wiatry, mrozy i śniegi , zarastanie roślinnością powodowały jego materialną degradację. Zmienność, zarazem postępujący dramatyzm obrazu instalacji dokumentowałem setkami zdjęć. Prowadziłem rodzaj fotograficznego dziennika, by obserwować, jak warunki atmosferyczne i upływ czasu wpływają na wizerunek obiektu. Fotografie, które wykonywałem, były dla mnie formą subiektywnego zapisu, obrazem podpowiadanym mi moją wyobraźnią, wizją, jaką rejestrował aparat fotograficzny. Nie poddawałem kadrów jakiejkolwiek obróbce technicznej. Tak powstawały imaginacyjne fotogramy-obrazy, Same w sobie stawały się niezależnymi dziełami, planowałem opublikować je w formie albumu.

Nie przypuszczałem, jak szybko temat Apokalipsy, który poruszyłem w dziele, stanie się aktualny wskutek tragicznych wydarzeń rozgrywających się w bezpośredniej od nas bliskości. Obraz Apokalipsy i jej Jeźdźców zaczął zmierzać w kierunku znaczeń i symboli oraz kontekstów otaczającej rzeczywistości, tu i teraz. Jego emocjonalna wymowa stawała się ostrzeżeniem. Czyżby światu potrzebny był prawdziwy Powrót Jeźdźców Apokalipsy? A może wracają czasy Apokalipsy, która rozgrywa się obok nas, tuż za rogiem? Na wyciągnięcie ręki.

I nie okazali skruchy za swoje zabójstwa, ani za swoje czary, ani za swoją rozpustę, ani za swoje złodziejstwa.

Czy nie brzmi to aktualnie i znajomo w kontekście naszego tu i teraz, na tej ziemi, naszej ziemi? Pomyślmy, popatrzmy i zastanówmy się, czy nie ma to odniesienia do otaczającej nas, najbliższej nam rzeczywistości? Nie jest rolą artysty odpowiadać na trudne pytania . Artysta nie jest w stanie zmienić świata, ale ma prawo dziwić się i zadawać trudne pytania. Ma obowiązek rozprawiać o rzeczach ważnych: śmierci, miłości, zniewoleniu, przemijaniu, trwaniu w ludzkiej pamięci.

Album stanowi rezultat wyboru dokonanego z ogromnej liczby zdjęć powstałych w przeciągu kilkunastu miesięcy. Każde ujęcie jest nie tylko prostym zapisem mojej pracy, ale i zamierzonym, przemyślanym fotogramem-obrazem. Jest wizją świata, którą starałem się zmaterializować i utrwalić przy pomocy wykreowanych przez siebie artystycznych obiektów.

Cytat Apokalipsa 9, 18–21 pochodzi z książki Ewangelia według Marka. Apokalipsa w tłumaczeniu z greckiego Czesława Miłosza, Editions du dialogue, Paris 1984.

Jerzy Murawski
Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dyplom z malarstwa w roku 1973 w pracowni Jonasa Sterna, promotor – Jerzy Nowosielski

Więcej informacji na temat wystawy znajdą Państwo tutaj.