„Romeo” to przejmujące studium ludzkiego niepokoju, zamkniętego w klaustrofobicznej przestrzeni własnych fobii, obsesji i lęków. Spektakl inspirowany jest autentyczną postacią – emerytowanym profesorem, sąsiadem autora spektaklu, który cierpi na agorafobię, czyli irracjonalny lęk przed otwartą przestrzenią, tłumem i podróżowaniem. Całe swoje życie zewnętrzne ogranicza do dwóch metrów kwadratowych – balkonu trzeciego piętra amfilady kamienicy, który staje się jego osobistą mównicą, proscenium, sceną teatralną, a zarazem więzieniem bez drogi ucieczki.
Profesor, rozdarty między swoją wewnętrzną niemocą a utopijnymi wizjami, snuje moralizatorskie traktaty, głosi odezwy do sąsiadów i wygłasza płomienne manifesty do świata, którego realnie nie jest w stanie dotknąć. To w tej mikroskopijnej przestrzeni jego umysł kreśli wielkie wizje, staje się przywódcą rewolucji, poetą, wieszczem i filozofem, choć nigdy nie wyprowadzi ludzi na ulice. Paradoksalnie, w jego DNA obecny jest gen DRD4-7R, zwany genem przygody lub genem nomady – ironiczny dar losu dla kogoś, kto nigdy nie przekroczy progu swojego mieszkania. Spektakl ukazuje metaforyczną piramidę zniewolenia, której podstawy stanowią kompleksy, nałogi i fobie, a na jej szczycie znajdują się realne odniesienia do geopolityki. To tragikomiczna opowieść o tym, jak lęk – zarówno osobisty, jak i społeczny – kształtuje jednostki i narody, budując w nich mechanizmy obronne, obsesje i autorytarne narracje.

Arti Grabowski – polski artysta interdyscyplinarny, performer, reżyser teatralny, malarz i rzeźbiarz, działający na styku sztuki performance oraz teatru eksperymentalnego. Absolwent i obecny profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie kieruje pierwszą w Polsce Pracownią Sztuki Performance. Jako artysta prezentował swoje działania na międzynarodowych festiwalach sztuki performance, wydarzeniach teatralnych oraz przeglądach sztuki współczesnej na całym świecie.
W praktyce twórczej łączy performans cielesny, elementy teatru fizycznego i strategie „kalkulowanej grozy i błazenady”. Jako kurator i organizator współtworzył kluczowe wydarzenia polskiej sceny performansu, m.in. wieloletni cykl Dwubiegunowych Międzynarodowych Spotkań Performerów w Sopocie i Przegląd Performansu AKTOMAR w Krakowie. Współpracował z licznymi teatrami offowymi (m.in. Teatr Cinema, Porywacze Ciał), był członkiem Fortu Sztuki oraz estońskiej formacji Non Grata. Jego działalność pedagogiczna obejmuje autorskie programy Laboratorium Percepcji i Laboratorium Dyskomfortu, w ramach których bada relacje ciała, języka, procesu twórczego i struktur społecznych. Uznawany jest za jednego z najważniejszych polskich ekspertów w obszarze sztuki performance i praktyk pogranicznych łączących performans, teatr oraz sztuki wizualne.

Wydarzenie w ramach Festiwalu Andromedon organizowane przy udziale środków Miasta Tychy w ramach programu dotacji Tyskie Inicjatywy Kulturalne 2026.