TOPOFFFESTIVAL 2018


Szczegóły wydarzenia

To wydarzenie zakończyło się 21 Kwiecień 2018


16.04

18.00  Otwarcie / Spektakl Mistrzowski /Teatr Mały

Chorea „Szczelina”

Spektakl na motywach dramatu „Zanikam” Arne Lygre, tłumaczenie: Elżbieta Frątczak-Nowotny. W spektaklu wykorzystane są fragmenty utworów poetyckich Rumiego oraz osobiste teksty aktorów.

Reżyseria: Tomasz Rodowicz
Choreografia: Adrian Bartczak
Muzyka: Tomasz Krzyżanowski
Obsada: Janusz Adam Biedrzycki, Joanna Chmielecka, Majka Justyna / Sara Kozłowska, Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz / Ewa Łukasiewicz, Małgorzata Lipczyńska, Elina Toneva
Kostiumy: Anna Raczkowska
Scenografia: Tomasz Rodowicz
Światło: Tomasz Krukowski
Dźwięk: Marcin Dobijański
Zdjęcia: HaWa oraz Copyright: www.harmonyart.eu, fot. Tomasz Jimmy Kowalski 
Partner: Fabryka Sztuki w Łodzi
Premiera: 31 marca, 1 kwietnia 2016, scena Art_Inkubatora w Fabryce Sztuki w Łodzi, w ramach akcji Dotknij Teatru

„SZCZELINA” to spektakl tworzony przez CHOREĘ na motywach utworu norweskiego dramaturga Arne Lygre pt. „Zanikam”, w tłumaczeniu Elżbiety Frątczak-Nowotny, z użyciem fragmentów poezji mistycznej Rumiego, a także osobistych tekstów aktorów.

To nie jest spektakl o uchodźcach, którzy nagle stracili dach nad głową i muszą ruszać w nieznane. To nie jest spektakl o tych, którzy nie wiedzą dokąd idą, wiedzą tylko skąd przyszli. To nie spektakl o ludziach, którzy tracą najbliższych, ale ciągle chcą żyć. To nie jest spektakl o tych, którzy idąc w nieznane i tracąc wszystko, wciąż mają nadzieję, że będą mogli zacząć swoje życie od nowa.

„SZCZELINA” to spektakl o Was – o nas, którzy mając dach nad głową i cokolwiek do zjedzenia, nie zdajemy sobie ciągle sprawy z tego, że w każdej chwili możemy to wszystko stracić i być wyrzuconymi w nieznane, bo ktoś nagle, bez zapowiedzi, zrzuci na nasz dom bombę, zatruje wodę albo odbierze prawo do przebywania w naszym mieście. To spektakl o naszych lękach i o szukaniu nadziei. O tym, że każdy z nas jest, był lub będzie uchodźcą, najczęściej nie z własnego wyboru.

Codziennie czytamy gazety, oglądamy wiadomości. Chwilami chciałoby się uciec na jakąś arkę Noego, albo przynajmniej do Nepalu. A właśnie dzięki pracy nad tym spektaklem czujemy się mniej bezradni wobec otaczającego nas świata (to strasznie naiwne, ale tak czuję). Może dlatego, że walka z własną bezradnością zaczyna się od mówienia o niej i nieodwracania głowy od tego co się dzieje. Szukamy szczeliny, przez którą wpadnie promień światła, a my przedostaniemy się na drugą stronę beznadziei.

Sześć kobiet i jeden mężczyzna próbują opowiedzieć słowami, ruchem i śpiewem, bardzo zwyczajne historie ludzi, którzy stracili wszystko, którzy nie mają już niczego prócz nadziei. Nadziei, która czasami zmienia się w instynkt przeżycia, a czasami w zgodę na jego utratę.

Chciałbym bardzo, abyśmy dzięki naszemu spektaklowi, mimo z dnia na dzień rosnącej agresji i strachu przed INNYMI, mogli dostrzec w nich ludzi. Ludzi takich jak my. Demony odejdą, może wtedy zacznie się rozmowa… 

Tomasz Rodowicz (Łódź, luty 2016)            

 

17.04

18.00 Konkurs / Teatr Mały

Michał Stankiewicz „Come True”

 

Teatr to jest miejsce, gdzie jedni udają, że przeżywają żeby drudzy przeżywali naprawdę. Właściwie cała praca nad spektaklem to praca nad reakcją widza. Próba wywołania odpowiednich emocji. Odpowiednich myśli. Skojarzeń. Uczuć. Twórcy układają dramaturgię, ustalają momenty, kiedy widz ma się zaśmiać, kiedy ma się wzruszyć. Bardzo pomaga muzyka i odpowiednie oświetlenie. Właściwie cała praca nad spektaklem polega na tym, aby dobrze przygotować momenty, które nas twórców, nie zaskoczą. Jest to trudna sztuka, ale daje dużo satysfakcji.
Merytorycznym trzonem przedstawienia są oczywiście spostrzeżenia francuskiego filozofa Guy Deborda, który buduje obraz rzeczywistości społecznej na kształt spektaklu. Świat Deborda to świat, w którym człowiek bardziej ogląda niż przeżywa wydarzenia; to nie spektakl jest cieniem rzeczywistości ale rzeczywistość wydaje się być cieniem spektaklu. W spektaklu zatem zamiast sceny ustawialiśmy drugą widownię, na którą również zaprosiliśmy widzów. W tym lustrzanym układzie, widzowie na przemian stając się aktorami bądź widzami, mogą obserwować napięcia pomiędzy byciem na scenie a byciem na widowni. Co zatem będzie jeszcze realne, a co już sceniczne? Co przemyślane, spontaniczne, a co niekontrolowane? Co będzie tym co nazywamy rzeczywistością, a co jej reprezentacją? Tak postawione pytania otwierają pole namysłu nad szerszym zagadnieniem: kwestią woli i sprawstwa. W jakim stopniu jednostka, nawet jeśli podąża za wyimaginowanym symbolicznym rajem, który utożsamiła jako spełnienie własnych oczekiwań, może uniezależnić się od tego „doskonałego marzenia”?

Scenariusz, reżyseria: Michał Stankiewicz
Scenariusz, dramaturgia: Mateusz Marczewski, Marzena Sadocha
Narracja: Joanna Żurawska Federowicz
Reżyseria świateł: Mateusz Tymura
Koordynacja: Martyna Siemieńczuk, Martyna Płońska, Marcin Rutkowski
Uczestnicy prób: Roman Andrzejewski, Natalia Klupp, Maryna Strapko, Aleksandra Różalska, Andrzej Sas
Produkcja: Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA
Koordynacja pokazu białostockiego: Fundacja Dusza Świata
Premiera: 16.06.2017
Spektakl powstał dzięki wsparciu ze środków Urzędu Miasta Poznania
#poznanwspiera
MICHAŁ STANKIEWICZ
Studiował dziennikarstwo, wiedzę o teatrze oraz dramatopisarstwo. W teatrze interesuje się projektowaniem sytuacji, w której mogą zajść autonomiczne zdarzenia wobec spektaklu. Reżyser: „Import/Export”, spektaklu z udziałem młodych czeczeńskich uchodźców; „Metody ustawień narodowych”, performatywnej gry sprowadzającej historię do osobistych i społecznych relacji; adaptacji „Czarnobylskiej modlitwy” Swietłany Aleksijewicz, której treść stanowiły doświadczenia czytelników z jej lektury; oraz „Jilbaz moh” spektaklu, w którym gra tworzyła język pomiędzy widzami a młodymi czeczeńskimi uchodźcami. W latach 2010-2013 prowadził zajęcia z teatru

Dokumentalnego w Laboratorium Reportażu. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

18.04

18.00 Konkurs / Teatr Mały

Cloud Theatre „Technologia jest Istotą”

 

REŻYSERIA LIVE: TEO DUMSKI
MUZYKA LIVE: IGOR GAWLIKOWSKI
GRAFICY LIVE: SEBASTIAN SIEPIETOWSKI, ADAM SIOD KABAT
SPEC. TECHNOLOGICZNY: FRANCISZEK MAROSZEK
KOSTIUMY: GABRIELA BUDZYŃSKA
OBRAZ I VIDEO: EDGAR DE PORAY
INSTRUKCJA OBSŁUGI SPEKTAKLU: TOBIASZ PAPUCZYS
PRZYGOTOWANIE MOTORYCZNE: SŁAWOMIR CHOMIAK
KONSULTACJA ARTYSTYCZNA: PATRYCJA OBARA, TOBIASZ PAPUCZYS
ASYSTENT REŻYSERA: ALEKSANDER TATAREK

WYSTĘPUJĄ: Bożena Bukowska, Magdalena Górnicka-Jottard/Magdalena Bocianowska, Davit Baroyan, Kamil Dysiewicz, Ola Sakowska

W swoim pierwszym spektaklu twórcy Cloud Theater starali się opowiedzieć przeszłość (Wszech)świata od jego początku aż po dzień dzisiejszy. “Technologia jest Istotą” to spektakl, który przedstawia ludzkie fantazje o przyszłości, wykorzystując do tego jedynie ulotne środki, takie jak improwizowana materia muzyczna live, rysowanie światłem i reżyseria na żywo. To teatr dramatyczny bez słowa, bo wyzwolenie z języka pozwala przekroczyć kolejne granice wyzwolenia – wyzwolenia z ciała i płci. Z lęków przed Apokalipsą, ostateczną wojną, zawładnięciem Ziemi przez maszyny, Sztuczną Inteligencją i Obcymi.

Technologia jest Istotą, a Istota jest Technologią. Technologia to wszystko, czego jesteśmy w stanie doświadczyć – poczynając od mechaniki ludzkiego ciała, a kończąc na mocy obliczeniowej dzisiejszych procesorów. Czym jest teatr w dobie ciągów abstrakcyjnych cyfr, które wypełniają dziś niemal wszystkie wolne bajty w pamięciach? Gdzie jest Człowiek? Pomiędzy kośćmi, ścięgnami, neuronami czy myślami? Czym różnią się myśli zapisane w ciągach bitów od słynnego “Być albo nie być?”.

Idea ulotności zaczyna być obecna w mediach społecznościowych. Technologia przestaje być narzędziem do archiwizacji, a coraz częściej staje się medium doświadczania.

Tak, jak światło jest widoczne, ale nienamacalne, tak teatr buduje swoją wartość na ulotności. Kiedy aktor jest jedyną namacalną materią na scenie, światło jest najważniejszą formą spektaklu. Widz będzie mógł doświadczyć hybrydowego związku tworzonego na żywo światła, dźwięku, rysunku, technologii i przestrzeni z Aktorem.

Artyści Cloud Theater tworzą teatr, który nie tylko pozostaje odporny na zgubny wpływ Technologii, ale wzbogaca mnogość środków wyrazu, krzyżując z nią geny.

Cloud Theater – teatr w chmurze – to nowoczesna organizacja, która zrzesza artystów wielu mediów w celu tworzenia artystycznego przekazu. Kondensuje potencjał twórczy ludzkiej i technologicznej chmury oraz poszukuje w niej nowych środków artystycznego wyrazu. Twórcy dostrzegają początki inteligencji w technologicznej ewolucji świata, który stworzyli i nadają jej prawo do życia. Tworzą harmonijne połączenie pomiędzy Biologią a Technologią i z tej materii tworzą unikalne doświadczenie teatru. Sprawiają, że w ich rękach technologia jest Istotą.         

 

 

19.04

18.00 Konkurs / Teatr Mały

Teatr Brama „Ghost Dance”

 

Występują:

Jenny Crissey, Anastasja  Miedviedieva, Lesja Szulc, Aleksandra Ślusarczyk, Patryk Bednarski, Oleh Nesterov, Wojciech Rosiński, Oliwier Szałagan, Olivier Jost

Reżyseria: Daniel Jacewicz

Asystent: Paula Maćczak

Dźwięk: Jacek Gałkiewicz, Tomasz Wyziński

Światło: Lucio Pileggi

Wsparcie scenograficzne: Wiktor Krajcer, Paloma de la Fuente, Judith Ferreras, Tomasz Kwietniak, Andrzej Buła

Premiera: marzec 2017

 

O spektaklu

Taniec ducha był rytuałem, będącym wyrazem głębokiego kryzysu cywilizacyjnego Indian w Ameryce Północnej pod koniec XIX wieku, gdy cywilizacja zachodnia zdominowała życie Indian. Zakazany taniec wykonywano w nadziei na Wielką Przemianę, która miała być końcem obecnego świata. W beznadziei czasów tańczono wierząc, że los się odmieni. Taniec został skutecznie zabroniony, co wiązało się z haniebną eksterminacją ludności i wymarciem kolejnej kolebki cywilizacji. Był to jeden z wielu krzyków rozpaczy wobec rozprzestrzeniającej się fali okrucieństwa kapitalizmu. Spektakl jest symbolicznym przywołaniem rytuału w obronie wymierających wartości. Jest to nasz akt nadziei w czasach, gdy kolejny obrót koła historii wydaje się nie do zatrzymania. Każde pokolenie wymaga poświęceń i sztandarów wartości, które biją w rewolucyjnych sercach naiwnych idealistów. Od wielu lat rewolucja w umysłach jest strażnicą i manifestem wartości w obronie mniejszości. Wpisujemy się w mniejszość, która swój głos musi podnieść w obronie samych siebie. „Ghost dance” jest działaniem muzyczno – teatralnym. Spektakl inspirowany twórczością własną oraz Allena Ginsberga, Patti Smith, twórczością ludową wymierających cywilizacji i manifestami antykapitalistycznymi.

 

O Teatrze

 

Teatr Brama istnieje od 1996 roku. Od początku Teatr istniał w Goleniowie, gdzie realizował spektakle i projekty artystyczne (m.in. „Zabawa”, „My”, „Gaz”, „Uczucie w dzwięku” „Spowiedź masochisty”). Spektakle Bramy zdobyły wiele nagród na prestiżowych festiwalach teatralnych.

Teatr Brama działał początkowo jako koło teatralne, później teatr przy domu kultury, tworząc dziś znany w Polsce, niezależny teatr alternatywny. Założycielem Bramy jest Daniel Jacewicz, siedziba teatru znajduje się w Goleniowie, gdzie zrealizowanych zostało wiele spektakli i projektów artystycznych. Przez wiele lat funkcjonowania Bramy udało się stworzyć w Goleniowie tętniące życiem środowisko teatralne. Brama skupia dużą ilość niespokojnych i twórczych młodych ludzi, którzy swoją odmiennością nie mogą wpisać się do końca w ramy archetypów małego miasteczka. Ekipę Bramy uzupełnia także grupa międzynarodowych artystów. W roku 2005 powołane do życia zostało Stowarzyszenie Edukacyjno – Społeczno – Kulturalne Teatr Brama. Od tego czasu Teatr zaczął realizować projekty niezależnie.

Działalność Bramy ma zdecydowany wpływ na społeczność lokalną w w tym dzieci, młodzież, dorosłych i seniorów. Edukacyjna formuła pracy Teatru Brama określić można terminem Social Community Theatre (teatr angażujący społeczność).

Brama ma za sobą około tysiąca występów w Goleniowie i różnych miastach Polski, Niemiec, Ukrainy, Dani, Grecji, Włoch, Hiszpanii, Szkocji, USA, Norwegii, Łotwy, Japonii oraz Peru i jest laureatem najważniejszych polskich festiwali teatru alternatywnego, m.in: Grand Prix na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Niezależnych w Ostrowie Wielkopolskim (2016), Łódzkich Spotkań Teatralnych (2003 i 2008).

BRAMA gościła również m.in. na XIII Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Ulicznych w Krakowie, Kontrapunkcie w Szczecinie, Zero Budget Festival we Wrocławiu, Malcie w Poznaniu, Konfrontacjach Teatralnych w Lublinie i Gardzienicach, Reminescencjach  w Krakowie, podczas Spotkań Młodego Teatru OKNO w Szczecinie, Światowym Festiwalu Sztuki w Toyamie w Japonii oraz festiwalu Yuyaykunaypac Arte y Memoria w Villa el Salvador w Peru. Teatr Brama prezentował także swoje spektakle w takich miejscach jak Teatr Ósmego Dnia, Studium Teatralne, Instytut Grotowskiego, OPT Gardzienice, Scena Off de Bicz czy Teatr Kana.

Teatr Brama aktualnie realizuje projekt wolontariatu europejskiego (Erasmus +), projekt CARAVAN NEXT z Odin Teatret i 13 innymi partnerami europejskimi, program Narodowego Centrum Kultury – Bardzo Młoda Kultura, Akademię Teatru Alternatywnego wspólnie z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego i Ośrodkiem Teatralnym KANA, projekt ART LOCAL TRANSFORMATION wspólnie z Residui Teatro z Madrytu.

Teatr Brama także współtworzy inicjatywę Zachodniopomorskiej Offesnywy Teatralnej i Ogólnopolskiej Offensywy Teatralnej.

 

20.30 Konkurs / Pasaż Kultury Andromeda

Dzika Strona Wisły „Zła Matka”

Reżyseria – Karolina Porcari
Tekst – Krzysztof Szekalski
Obsada – Małgorzata Bogdańska, Karolina Porcari
Choreografia – Izabela Chlewińska

„Zła matka” to spektakl o matkach, dla których macierzyństwo to nie jest szczyt marzeń. O kobietach, które nie chcą odgrywać ról, jakie im się narzuca i chcą same decydować o sobie. Chcą żeby ich głos był równie ważny jak mężczyzn. To także ironiczna opowieść o relacjach z partnerami, mężami i kochankami. Próba opisu świata kobiet w okresie macierzyństwa, oddania odczuć kobiety w czasie porodu i tuż po nim tworzy zabawną opowieść o zmaganiach młodych matek z nową rzeczywistością, z którą przychodzi im się zmierzyć.

 

20.04

18.00 Konkurs / Teatr Mały

Teatr Realistyczny „BUM”

 

Występują: Anna Sadowska, Katarzyna Pągowska, Ilona Paluchowska, Iwona Konecka

Scenariusz i reżyseria: zespół
Teksty: zespół, Mariusz Babicki

Muzyka: grupa Alles (Marcin Regucki i Paweł Strzelec)

Wizualizacje: Piotr Magdziarz

Głos: Wojciech Jaworski    

 

Spektakl Teatru Realistycznego wg scenariusza nagrodzonego w konkursie Teatru Ósmego Dnia OFF: Premiery/Prezentacje 2016
BUM to opowieść o wartościach – ich kryzysie, słowach pozbawionych znaczenia. O walce o wartości i o ich ciągłym zapominaniu. Czasem nieumyślnym, często jednak celowym, gdy na przeciwnej szali stają własne korzyści – społeczne uznanie, wygoda, bezpieczeństwo, święty spokój.
W strachu przed rysującą się w ciemnych barwach przyszłością, w determinacji do realnego działania, w głupocie oślepiającej diagnozę teraźniejszości i analizę konsekwencji i wreszcie – w półsennej malignie, cztery bohaterki postanawiają dokonać tego, co nie do pomyślenia…

20.30 Konkurs / Pasaż Kultury Andromeda

Komuna Warszawa „7 pieśni o Avangardzie”

 

gościnnie:

Joanna Halszka Sokołowska, Anna Wojnarowska

 

wideo: Adrian Cognac, współpraca: Magda Mosiewicz

choreografia: Weronika Pelczyńska

światła: Karolina Gębska, Piotr Szczygielski

scenografia: Piotr Szczygielski

kostiumy: Ewelina Ciuchta

 

premiera: 14.11.2017

Może to ironia losu, a może znak czasu i ostateczny sygnał, aby pojęcie awangardy umieścić pośród eksponatów archeologicznych wymarłych kultur.

Głowa państwa wywodząca się z ultrakonserwatywnej partii powinna zwalczać awangardę – ta przecież zawsze zwalczała władzę, która patrzy wstecz, a nie ku przyszłości.

Czy zatem duch awangardy umarł ostatecznie?

 

7 pieśni o awangardzie to elegia, ale też hymn na cześć awangardy, która nigdy nie umiera.

Komuna Warszawa dokona symbolicznej rekonstrukcji scenografii spektakli teatralnych z lat 20. Powidoki estetyki scenicznej tamtych lat pozwolą przywołać idee pierwszej teatralnej awangardy: postulaty nowego aktorstwa, zaangażowania politycznego, burzenia czwartej ściany.

 

Czasem można definiować awangardowe manifesty, jako wizje lepszego świata.

Z innego punktu widzenia, te same manifesty można interpretować, jako ucieczkę przed pędzącym na oślep walcem historii.

 

Bez względu na to, która z tych interpretacji jest właściwa, awangarda zawsze kieruje się

KU PRZYSZŁOŚCI.

 

Spektakl powstał w w ramach projektu ODZYSKANA AWANGARDA prowadzonego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego

 

21.04

 

ZAKOŃCZENIE

17.00 Koncert Chorea „Gilgamesz” – Teatr Mały

Muzyka: Tomasz Krzyżanowski

Chór: Hubert Domański, Joanna Chmielecka, Sandra Gierzek, Dominika Jarosz, Majka Justyna, Joanna Kłos, Milena Kranik, Tomasz Krzyżanowski, Kuba Pałys, Anna Redlin, Justyna Sobieraj- Bednarek, Elina Toneva.
Altówka: Paweł Odorowicz
Kontrabas: Wojciech Traczyk
Instrumenty perkusyjne: Piotr Gwadera
Kwartet smyczkowy Befane: pierwsze skrzypce – Kamila Wójcicka-Maciaszczyk, drugie skrzypce – Małgorzata Kwaśniak, altówka – Małgorzata Sielatycka-Sobczyk, wiolonczela – Zofia Łęczycka
Konsultacja literacka: Dara Weinberg

Prawykonanie 14 kwietnia 2013 roku, Sala Koncertowa Filharmonii Łódzkiej.

„GILGAMESZ” – koncert na chór, trio jazzowe i kwartet smyczkowy

 „Gilgamesz” Tomasza Krzyżanowskiego realizowany przez Teatr CHOREA to niezwykłe i oryginalne odczytanie jednego z najstarszych zachowanych poematów epickich. To pierwsza pełna adaptacja muzyczna Eposu o Gilgameszu inspirowana zapomnianym brzmieniem języka akadyjskiego i tajemniczą kulturą starożytnego Sumeru. Koncert prezentuje 10 utworów opowiadających o poszukiwaniu tajemnicy nieśmiertelności przez legendarnego władcę Gilgamesza. W warstwie dźwiękowej spotykają się współczesne brzmienia i elementy tradycji muzycznych Bliskiego i Dalekiego Wschodu. Polifoniczne kompozycje nadają nowe życie mitycznym obrazom, przenosząc do odległego, zapomnianego świata i wciąż aktualnych pytań i emocji. Oryginalne, akadyjskie partie wokalne oparte na tekście zapisanym pismem klinowym na kamiennych tablicach pochodzących z II tys.p.n.e., przeplatane są pieśniami w polskim tłumaczeniu. Całość wykonuje 12 osobowy chór złożony z artystów posiadających różnorodne doświadczenie muzyczne i teatralne. Towarzyszy im zespół muzyczny w składzie: Paweł Odorowicz (altówka), Wojtek Traczyk (kontrabas), Piotr Gwadera (perkusja) oraz kwartet smyczkowy Befane.

 

 

18.30 Wręczenie nagród

 

Wydarzenie towarzyszące

21.04

12.00 – 15.00 Warsztaty Tomasz Rodowicz

 

Tomasz Rodowicz jest aktorem, reżyserem, muzykiem, pedagogiem, historykiem filozofii, pszczelarzem. Współpracował z Jerzym Grotowskim (1974–1976). Współtworzył Ośrodek Praktyk Teatralnych „Gardzienice” (1977-2004); brał udział w spektaklach: Spektakl Wieczorny, Gusła, Żywot protopopa Awwakuma, Carmina Burana i Metamorfozy. Z jego inicjatywy oraz inicjatywy Doroty Porowskiej i Elżbiety Rojek powstało w roku 2004 Stowarzyszenie Teatralne CHOREA, którego jest prezesem i liderem. Jest reżyserem/współreżyserem granych przez CHOREĘ przedstawień: tryptyku Hode Galatan (2003), Po Ptakach (2005) i Bakkus (2006, wraz z Jimem Ennisem i Jessicą Cohen z Teatru Earthfall z Walii), Śpiewy Eurypidesa (2007), Gry (w) pana Cogito (2008), Grotowski – próba odwrotu (2010), napewnomoże (2011, wraz z Małgorzatą Lipczyńską), Bachantki (2012), Szpera ’42 (2012, wraz z Ruthie Osterman z Izraela), Muzg (2013), DERBY.Białoczerwoni (2015) nagrodzony Złotą Maską 2015, Szczelina (2016) również nagrodzona Złotą Maską 2016 . Wyreżyserował wielokrotnie nagradzane, dwustuosobowe widowisko taneczno-muzyczne Oratorium Dance Project (2011) (nagrodzone specjalną Złotą Maską), integrujące młodych ludzi (często z podlegających wykluczeniem środowisk) z zawodowymi tancerzami, chórem i orkiestrą Filharmonii Łódzkiej. Od 2007 roku siedzibą CHOREI jest Fabryka Sztuki w Łodzi, której jest współzałożycielem i dyrektorem artystycznym. Jest twórcą i dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Retroperspektywy. Od 2011 roku prowadzi zajęcia w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi.

OPIS WARSZTATU:

CHOREA – AkTOR wiElOwymiAROwy

CiAłO / RyTm / głOs

Ten rodzaj warsztatu to propozycja doświadczenia na własnym ciele bazowego zjawiska chorei – połączenia ruchu, dźwięku i słowa oraz poszukiwania swoich oryginalnych możliwości używania wszystkich tych środków wyrazu jednocześnie. Warsztat rozpocznie się intensywnym treningiem fizycznym, na który składają się: elementy akrobatyki, podstawy pracy z partnerem i przestrzenią, wzajemna uwaga, asekuracja, świadomość własnego ciała, świadomość grupy.Następnym etapem będą: podstawowe ćwiczenia oddechowe, uruchamianie rezonatorów i praca nad barwą głosu oraz próba budowania złożonych współbrzmień harmonicznych.Planowana jest również praca z rytmem. Główny nacisk kładziemy na rytmy nieregularne – bazowe dla realizacji tekstów i muzyki Antyku, Bałkanów, Bliskiego Wschodu oraz Jazzu. Praca przy użyciu głosu, prostych i złożonych kroków i zrytmizowanego gestu ciała prowadzi do uruchomienia muzyczności całego ciała, poznania pulsu grupy.

Zapisy: aleksandrasus@teatrmaly.tychy.pl

 

 

Bilety na Inaugurację i spektakle konkursowe w cenie 10 zł.

Wstęp wolny na zakończenie festiwalu.